نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای تخصصی گروه آب و هواشناسی،واحد مرند،دانشگاه آزاد اسلامی،مرند،ایران
2 استاد گروه آب و هواشناسی،دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی،دانشگاه تبریز،ایران
3 استاد گروه جغرافیا، دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی،دانشگاه تبریز،ایران
4 استاد گروه سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی،دانشگاه تبریز،ایران
چکیده
هدف این مقاله، تشخیص تغییرات پوششبرفی با استفاده از روشهای تحلیل شیءگرای تصاویر ماهوارهای در حوضههای آبریزغربی دریاچهارومیه (زولاچای، نازلوچای، شهرچای و باراندوزچای) است. وسعت پوششبرف به کمک تصاویر ماهوارهای Sentinel-2 و Landsat-8 برای روزهای با بیشترین برف به روش شیءگرا استخراج و در ادامه به کمک روش CA-Markov وضعیت آتی پوشش برفی هر 4 حوضه در سال 2029 با دقت بالا 80 درصد شبیهسازی شد. سپس، عمقبرف به کمک دادههای FLDAS_NOAH و با استفاده از روش منحنی جرم باقیمانده نرمال شده در محیط اکسل مورد بررسی قرار گرفت. تغییرات پوشش و عمق برف در هر 4 زیرحوضه طی سالهای 2016 تا 2023، دارای نوساناتی بوده است و یک روند کاهشی داشتهاند. بیشترین پوششبرفی مربوط به سالهای 2018، 2019 و 2021 میباشد. بیشینه و میانگین مقادیر عمق برف در سال 2020 به بیشترین مقدار خود یعنی 2/28 و 0/68 و در سالهای 2016 و 2018 نیز بیشینه عمقبرف به کمترین میزان خود یعنی 1/07 و 1/1 رسید. همچنین بررسی نقشه پوششبرفی CA_Markov برای سال 2029 نشان دهنده روند افزایشی نسبی برف است. بنابراین علارغم وجود مشکلات کمآبی در منطقه، بررسی نتایج حاصل از این تحقیق نشان میدهد که عوامل دیگری در تشدید کمآبی منطقه و کاهش آب دریاچهارومیه تاثیر دارد؛ که یافتن و بررسی این عوامل، برای مدیریت مشکلات آبی منطقه بسیار حائز اهمیت است.
تازه های تحقیق
تصاویر ماهوارهای میتوانند در روند برآورد سطح پوشش برف بسیار مؤثر و سودمند باشند. تنها عیب این نوع از تصاویر پایین بودن قدرت تفکیک زمانی آنها میباشد و همچین وجود پوشش ابری در منطقه گاهی باعث میشود کل تصویر مناسب طبقهبندی جهت استخراج پوشش برفی نشود. برف در ناحیه مرئی دارای انعکاس بالا و در مادون قرمز نزدیک دارای انعکاس پایینی است که در این تحقیق برای تفکیک برف از ابر و سایر پدیدهها در تصاویری که دارای کمی پوششبرفی بودند از این ویژگی بهره برده شد اما گاهی بخشهایی از تصاویر وجود دارند که دارای برف بودهاند و از طریق این دو باند استخراج نمیگردد. به همین دلیل الگوریتمهای NDSI، NDFSI و برای استخراج کامل سطوح برفی استفاده شدند.
عمق برف نیز همانند سطح برف طی سالهای 2016 تا 2023 دارای افت و خیزهایی بوده است اما یک روند کاهشی طی کرده است که بیشنه مقدار برف از 066/1 متر در سال 2016 به 590/1 متر در سال 2023 و میانگین مقدار آن از 134/0 متر در سال 2016 به 321/0 متر در سال 2023 رسیده است. در سال 2020 عمق برف هم از نظر بیشینه مقدار و هم از نظر میانگین در بالاترین سطح خود بوده است؛ بطوریکه در سال 2020 بیشینه مقدار به عدد 288/2 متر و میانگین آن به عدد 678/0 متر رسیده است. همچنین استفاده از دادههای دیگری همچون ذوب برف و آب برف معادل میتواند برای تأیید همگنی نتایج روش NRMC مؤثر باشد. این نتایج اطلاعات مفیدی را برای برنامهریزی بلند مدت در مدیریت آب منطقه فراهم میکند. علاوهبراین، وسعت پوششبرفی در حوضههای آبریز غربی دریاچه ارومیه همراه افتوخیزهایی بوده است. از سال 2017 تا 2019 نیز افت با شدیدی همراه بوده است ولی روند کلی در طی سالهای 2016 تا 2023 افزایش جزئی بوده است. در طول سالهای گذشته، عمق ذخایر برفی دارای نوساناتی بوده است و یک روند افزایش کندی به میزان 160 کیلومتر مربع در طی دوره مطالعاتی داشته است، در سال 2018 در کل منطقه پوشش برفی، کاهش چشمگیری داشته است. با توجه به نتایج، مساحت و عمقبرف دارای نوساناتی بوده و در کل روند کاهشی بوده است. همچنین همواره با کاهش/ افزایش سطح پوشش برفی منطقه، عمق ذخایر برفی نیز کاهش/ افزایش یافته است و با کاهش/ افزایش یک متغییر، متغییر دیگر نیز کاهش/ افزایش داشته است. علیرغم اختلاف اندک در مقادیر پوششبرف، روشهای بهینهسازی و همجوشی سنجندههای لندست و سنتینل می توانند در فرآیند استخراج و شناسایی پوششبرف بسیار موثر باشند.
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
Detection of the Snow-Cover Changes on the Urmia Lake western Basins Using Object-Based Image Analysis (OBIA) Methods
نویسندگان [English]
1 Narges Samadi,Ph.D.student,Department of Hydrology and Meteorology,Marand Branch,Islamic Azad University,Marand,Iran
2 Professor,Department of Meteorology,Faculty of Planning and Environmental Sciences,Tabriz University,Iran
3 Professor of Geography Department,Faculty of Planning and Environmental Sciences,Tabriz University,Iran
4 Professor of Remote Sensing and GIS Department,Faculty of Planning and Environmental Sciences,Tabriz University,Iran
چکیده [English]
This article focuses on analyzing snow cover changes in the western watersheds of Lake Urmia (Zola Chay, Nazlou Chay, Shahr Chay, and Barandoz Chay) using object-based image analysis methods applied to satellite imagery. The study utilizes Sentinel-2 and Landsat-8 satellite images to extract the extent of snow cover for days with maximum snowfall. This data was then processed using object-based methods, and the future state of snow cover in these four watersheds for the year 2029 was simulated with 80% accuracy using the CA-Markov model.
In addition, the depth of snow was examined using FLDAS_NOAH data and analyzed through the normalized residual mass curve method in Excel. The study reveals fluctuations in snow cover and depth across all four sub-watersheds between 2016 and 2023, showing an overall decreasing trend. The highest snow cover occurred in 2018, 2019, and 2021. In terms of snow depth, the maximum and average values reached their peak in 2020, with figures of 2.28 meters and 0.68 meters, respectively. Conversely, the lowest maximum snow depth was recorded in 2016 and 2018, at 1.07 meters and 1.1 meters. Moreover, the CA-Markov snow cover map for 2029 indicates a relatively increasing trend in snow cover. Despite the region's water scarcity issues, the findings of this study suggest that other factors are contributing to the intensification of water shortages and the reduction of Lake Urmia's water level. Identifying and examining these factors is crucial for effective water management in the region.
کلیدواژهها [English]
هدف این مقاله، تشخیص تغییرات پوشش برفی با استفاده از روشهای تحلیل شیءگرای تصاویر ماهوارهای در حوضههای آبریزغربی دریاچه ارومیه (زولاچای، نازلوچای، شهرچای و باراندوزچای) است. در این راستا، وسعت پوشش برف به کمک تصاویر ماهوارهای Sentinel-2 و Landsat-8 برای روزهای با بیشترین برف به روش شیءگرا استخراج و در ادامه به کمک روش CA-Markov وضعیت آتی پوشش برفی برفی هر 4 حوضه در سال 2029 با دقت بالا شبیهسازی شد. سپس، عمق برف به کمک دادههای FLDAS_NOAH و با استفاده از روش منحنی جرم باقیمانده نرمال شده در محیط اکسل مورد بررسی قرار گرفت. تغییرات پوشش و عمق برف در هر 4 زیرحوضه طی سالهای 2016 تا 2023، دارای افت و خیزهایی بوده است و یک روند کاهشی داشتهاند. بیشترین پوشش برفی مربوط به سالهای 2018، 2019 و 2021 میباشد. بیشینه و میانگین مقادیر عمق برف در سال 2020 به ترتیب به 28/2 و 68/0 و در سالهای 2016 و 2018 نیز بیشینه عمق برف به کمترین میزان خود یعنی 07/1 و 1/1 رسید. همچنین بررسی نقشه پوشش برفی CA_Markov برای سال 2029 نشان دهنده روند افزایشی نسبی برف است. نتایج نهایی مطالعه حاضر نشان دهنده این واقعیت هستند که روشهای بهینهسازی و همجوشی سنجندههای لندست و سنتینل میتوانند در فرآیند استخراج و شناسایی پوشش برف با دقت بالا بسیار موثر باشند. بنابراین علارغم وجود مشکلات کمآبی در منطقه، بررسی نتایج حاصل از این تحقیق نشان میدهد که عوامل دیگری در تشدید کمآبی منطقه و کاهش آب دریاچه ارومیه دارد که یافتن و بررسی این، برای مدیریت مشکلات آبی منطقه بسیار حائز اهمیت است.